Pim Vielen

rol: Jonathan

Mijn naam is Pim Vielen en ik ben in het 2e jaar van de opleiding Kunst, Theater en Media als artiestdrama bij het Noorderpoort School voor de kunsten in Groningen, en ik speel de jongen genaamd Jonathan die opzoek gaat naar zichzelf en zijn volwassen identiteit.

Nog voor de strenge winter had ik een plannetje geschreven om een voorstelling in een weiland of in ieder geval in de openlucht te laten afspelen. Ik was toen ( en ben nog steeds) helemaal weg van Griekse saga’s en mythes, en had een heel programma in mijn hoofd zitten. Het zou een epische voorstelling worden, een moderne Prometheus, en de tegenwoordige Trojaanse oorlog. Heftige experimenteel cross-over theater met dans, zang en spectaculaire performances! Helaas, de middelen bleken echter schaars, en de winter te kort om ook maar iets van het papier af te krijgen. Het was moeilijk te accepteren, maar ik moest verder. Ik moest het van me af zetten en kreeg gelukkig toevallig een aanbod met kinderen een voorstelling te maken bij een toneelvereniging in Grootegast. Daar heb ik ontzettend veel van mogen leren. Nooit eerder heb ik zelf toneelles gegeven laat staan een voorstelling geregisseerd. Gelukkig hadden de kinderen en ik hadden al gauw een klik gevonden en zelfs ik kon weer helemaal kind zijn. De hoeveelheid energie, spontaniteit, talent en creativiteit verraste me enorm . Het waren helden en heldinnen, stuk voor stuk. Het plannetje borrelde nog wel al die tijd, maar was vastbesloten hierna iets te maken met jongeren van mijn eigen leeftijd. Via via kreeg ik te horen dat een jongerenwerker in Punt1 hulp zocht bij het organiseren van een theaterstuk als stage opdracht. Ze had een dramakomisch script geschreven over de ongemakken van een gezin op de camping. Ik heb mijn slag geslagen en ben er met medestudenten van school aan de slag gegaan. Op de website van Punt 1 werd een auditie oproep geplaatst voor het project, daaronder zat ook een oproep van SWET . “Speler gezocht voor openlucht voorstelling” Daar moest ik bij zijn dacht ik. De auditie was diezelfde week nog. Om eerlijk te zijn voelde het een beetje als thuiskomen toen we begonnen, ik vond het zo mooi te zien hoe jong en oud samen als verre vrienden van elkaar zoveel plezier hadden in het spelen. Ik was allang blij om het feit dat ik in deze productie terecht kon, maar toen mensen me gingen feliciteren bij de eerst volgende bijeenkomst ,drong het pas tot me door. De epische openlucht voorstelling waar ik al lang van droom mag ik daadwerkelijk gaan beleven als het hoofdpersonage Jonathan. Het overtreft tot nu toe alle verwachtingen en leef in een levensechte droom bij SWET, en word alleen maar leuker naarmate de première nadert.

Terug